zondag 17 januari 2016

Auto-foetussen op sterk water - op atelierbezoek in Rotterdam

Zijn wetenschap en techniek een samenzwering van de mens - als ik sommigen mag geloven: van de man ;-) - tegen de natuur?
Kunstcriticus Anne Berk, in wier gevolg ik me gisteren weer eens voegde, heeft daar een heel andere visie op: de cultuur - en dus ook de techniek, en onze steden en snelwegen - zijn onderdeel van de natuur, zoals een termietenheuvel dat is. Bij de mens is alleen het probleem dat hij door zijn object love (tevens titel van een beoogde tentoonstelling van Anne over dit thema) zich dusdanig heeft overgeleverd aan zijn scheppingen, dat die de heerschappij dreigen over te nemen.
Het is een oud thema, dat onder andere tot uitdrukking gebracht wordt in het werk van Thomas Bayrle, waar op de dOCUMENTA (13) een hele hal aan gewijd was - zie onderstaande video met een gesprek-met-beelden over zijn werk:



De Rotterdamse kunstenaar in wiens atelier we op bezoek gingen, Olaf Mooij, is geen autodidact - hij was een jaargenoot van José op de academie - maar wel verandert alles wat hij aanraakt in auto. Tot de prachtige, gelei-achtige 'auto-foetussen' aan toe - fantastische vormen, in allerlei stadia van ontwikkeling, die op olie in glazen potten op de tafel stonden waaromheen we ons hadden geschaard.

Olaf Mooij, Auto's op sterk water [klik om te vergroten]

Toch bleek Mooij meer een knutselaar te zijn dan de conceptuele kunstenaar die bij het verhaal paste. Toen we, op zoek naar zijn atelier, koukleumend in de hagel op dat bedrijfsterrein in de Rotterdamse havens stonden, konden we aan een aantal uitbundig opgesierde sloopauto's die langs de straat stonden, al zien dat we daar ergens moesten zijn. Gelukkig was een telefoontje voldoende om Olaf met een arm vol paraplu's naar buiten te doen snellen - een praktische geest én een hartelijk gastheer.

Overigens, op zoek naar een openbaar vervoer routing op Google Maps, kreeg ik de mededeling 'We kunnen geen OV-route berekenen'. Dus dat werd de auto.

Maar mensen, laat u niet bedriegen, dit is immers een muziekblog. Dit hele praatje was alleen maar een opmaat tot het nummer 'Al Hallaj' uit het album Electric Sufi - ook die moeten met hun tijd meegaan - van Dhafer Youssef:





Geen opmerkingen:

Een reactie posten