dinsdag 23 april 2019

Over liefde gesproken

 Voor Emilie 


Hanna Mobach, Elzenkatjes, 1982
Porselein, pigmenten en veldspaat glazuur; roestvrijstalen plaat; 40x42cm 

Toen ik, na jaren in een steeds dikker wordende mist geleefd te hebben, zo rond m'n 65e voor het eerst een gehoorapparaat droeg, was het grootse wonder wat ik beleefde ... het zingen van de vogels. Wat had ik hun boodschappen gemist – die kleine gevederde vrienden, die altijd m'n lust en m'n leven waren...
Ik heb het verhaal afgelopen maart nog verteld in Meester Okada, de ontmythologisering van de Lotus-zit, over dat eerste Tao-zen weekend dat ik meemaakte in Casa Carmeli in Vogelenzang (!):
Ik zat daar maar op m'n bankje op m'n adem te letten... Ik vond het maar niks en vroeg Maarten Houtman na afloop “of ik dan niet meer naar het zingen van de vogels mocht luisteren...”
En nu ik sinds een half jaar geavanceerde techniek in m'n oren heb, geniet ik des te meer...
Muziek hoeft voor mij ook niet méér te zijn dan het concert van de vogels.

De ‘zang der vogels’ is niet alleen hun muziek, het is ook hun taal...
Wat is er toch mis met de menselijke taal?
Ik denk: dat we focussen. Zoals de betovering van de maan aan de nachtelijke hemel verdwijnt als je focust. Taal benoemt – dat weten we natuurlijk al sinds Adam.
Ik moet denken aan het advies dat Maarten Houtman ons gaf, tijdens de allerlaatste sessie met hem in mei 2007, om "maar gewoon een beetje dromerig naar de wereld te kijken". Alleen poëzie eerbiedigt de sluier van het mysterie zijn laatste toespraken waren pure poëzie, zangen...

Het was niet voor niets dat de Joden werd verboden de naam van de Allerhoogste in de mond te nemen – en hoeveel wordt er juist in de kerk niet gevloekt...
Ook als het de liefde aangaat – dat andere mysterie – doet dat de mond overstromen ... in plaats van te zwijgen om het te eerbiedigen.
"Liefde moet gedesinfecteerd worden in zijn betekenissen," zoals Maarten zegt in Belangeloze aandacht. En juist hij kreeg het verwijt ‘dat hij zo weinig over liefde sprak...’
Je kunt alleen maar liefde zijn – en Gods lof verkondigen als de vogels.

De paasmaan op mijn balkonnetje toverde deze muziek van Anouar Brahem uit m'n iPhone: Lumière Du Silence over poëzie gesproken...
Ik heb toen gelijk zijn concertagenda bekeken en zag als eerstvolgende gelegenheid 23 mei 2020 om 20.00u in Tivoli, Utrecht. Staat genoteerd!




Tijdens dit concert In Tivoli “blikt Brahem terug op het tien jaar oude meesterwerk ‘The Astounding Eyes of Rita’, samen met de originele line-up waarmee hij het album destijds opnam.”

Als shake v/d wake daarom For no apparent Reason uit dit album.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten