dinsdag 3 maart 2020

Egoless

Egoles

Als ik leef zonder voorstelling
wie ben dan ik
want het ‘ik’ is een voorstelling

Ik leef in een eindeloze reeks
van voorstellingen
daarbuiten is niets dan niet-‘ik’

Ooit was ik een half uur zonder
voorstellingen - tot de klok
van de Montelbaanstoren sloeg

Nooit ben ik zo bang geweest,
er was niets dat ik
kon benoemen, ‘ik’ kon noemen

In gevaarlijke vogelvlucht geschreven n.a.v. Elke autoriteit wordt leeg van Maarten Houtman: www.maartenhoutman.nl/ ... /juli1990/zaterdag/


‘Known for her prowess as a songwriter and tradition bearer who performs with “the skill of a folk-circuit veteran” (Rolling Stone), Grenadian-Canadian artist Kaia Kater took a decidedly different direction for her new album, Grenades.
What started out as a search to discover the roots of her identity became a physical and emotional exploration of history, in particular her paternal ancestry, and has led to bold new heights of imagination and creative expression.
Grenades tells stories of courage and uncertainty; it is an odyssey reflecting on the nature of personal identity, memory, and family— and how sometimes a person must travel across the world to find out where their home is.’
Smithsonian Folkways
Dezer dagen staat Black Consciousness, Zwart bewustzijn, volop in de belangstelling.
In Museum Kranenburgh in Bergen zag ik met Ingrid de tentoonstelling Blues Before Sunrise van de Surinaams-Nederlandse Iris Kensmil, met portretten van auteurs, filosofen, activisten en muzikanten die verbonden zijn aan de zwarte emancipatiebeweging.
Ik was haar eerder tegengekomen op De Grote Suriname Tentoonstelling in de Nieuwe Kerk, waar o.a. het getekend portret Landgenoten #1 van Desi Bouterse van haar hing - allesbehalve haar favoriet.

Iris Kensmil, The New Utopia Begins Here #2, Biennale Venetië

Geen opmerkingen:

Een reactie posten